VerHeerlijking Ramon & Jesse

August 31st, 2016

Een week geleden, 23 augustus. Een laatste avondmaal, twee jonge Heeren. De een uit het noorden, de ander uit het zuiden. De een speelt de bal met de voet, de ander met de hand. De een krijgt graag natte voeten, de ander houd ze liever droog. De een viert carnaval, de ander project X. Maar bovenal zijn deze mannen niet tegenPolen. In de nacht van 23 op 24 augustus hebben Ramon Oppers en Jesse Vink zich bewezen als Waardige Heeren van bURB.  Hun Proeve bestond onder andere uit epische evenementen zoals zeiknat modder paintballen, zeiknat auto’s wassen, zeiknatte gillende hipsters op een zeilboot en zeiknatte dames. Dit laatste is niet echt een evenement, maar wel een leuke bijkomstigheid. Ook is de San Remo update: Roan 2.0 uitgebreid met de pakketten Whiskyglazen en bURB kruk.

Deze tegenPolen zijn uiteindelijk dichter bij elkaar gekomen en hebben er samen voor gezorgd dat De Heeren van bURB nu twee waardige Heeren rijker zijn. Wij wensen deze Heeren een epische tijd toe bij het dispuut!

Door: Jasper Ringoot, Heer der Epistola

VerHeerlijking Jasper

February 4th, 2016

Vanaf heden zijn wij, de Heeren van bURB, een nieuwe Heer rijker. Jasper Ringoot heeft met succes de Proeve afgerond en mag zich vanaf vandaag Waardig Heer noemen. Met het avontuur achter de rug, een epische short film en een goede daad van formaat heeft hij zijn waarde getoont en mag hij het Rood en Wit dragen. Om zijn Heerschappij goed in te leiden is de avond na de San Remo voortgezet in de Kelder. Van brakheid is niks te bekennen, behalve bij de Heer Peters naast mij. Om de periode van Jonge Heer van Jasper mooi af te sluiten en om Peters heerlijk lastig te vallen heb ik limericken geschreven en gezongen.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

In San Remo omgeven door zeven
Vond hij het gemis in zijn leven
vrouwen en bomen
de trui uit zijn dromen
bURB heeft hem dit alles gegeven

Traject in met of zonder lichtingsgenoot
Heeft zich door de Proeve heen gestoot
Enthousiast van de start
rood wit bloed zijn hart
Hier staat een Waardig Heer, Heer Ringoot!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Door: Trung Nguyen, Heer der Epistola

VerHeerlijking Peters

September 26th, 2015

Het is al enige tijd geleden, maar de VerHeerlijking van Peters is geschied. Op 24 Juni 2015 heeft de Jonge Heer Peters zijn Waardigheid gevonden en mag de jongen eindelijk het Rood en Wit dragen. Het traject kende veel pieken en dalen, die zowel de goeie als de slechte kanten van Peters heeft blootgesteld. Met een nieuwe vlag over de schouders, een mobiele boomstam in de koffer en zijn volle bos haar heeft hij de Oud Heeren weten te persuaderen van zijn Waardigheid. Met de goedkeuring van de Oud Heeren en een machtig mooi Dies in het geheugen zette de Jonge Heer Peters de laatste stappen tot VerHeerlijking. De HtP zullen met deze nieuwe Heer in ons midden Enschede onveilig maken. Bij deze presenteren wij, de Heeren van bURB, onze nieuwe aanwinst: Martijn Peters, Heer van bURB.

UTK Pubquiz 2015

June 9th, 2015

De Heeren van bURB hebben dit jaar (uiterst succesvol uiteraard) deelgenomen aan het UTK pubquiz in het Holland Casino, elk jaar georganiseerd door een bepaald dispuut uit de San Remo welke wij verder niet bij naam zullen noemen. Het team bestond dit jaar uit: Leon 3.0, Trung Nguyen, JH Peters, Arjan en als geheime wapen, helemaal ingevlogen vanuit Apeldoorn, Erik HUUUUUUzinga!! Waarvoor hulde.

Met dit team van 4.5 Heer is een verdienstelijke vijftiende plek behaald op een totaal van 45 teams. Je zou denken dat de Heeren met deze score buiten de prijzen zijn gevallen, maar niets is minder waar. Na een tenenkrommende, nagelbijtende, klam-zweet-in-je-bilnaad veroorzakende ‘waar of niet waar’ ronde, waarbij iedereen individueel meedoet aan een afvalrace vol trivia, heeft onze eigen Trung deze ronde weten te winnen. Het thema van deze ronde was ‘Bekende mensen met baarden’. Het mag blijken dat onze winnaar uitermate geinspireerd is door de baard van heer HUUUUUzinga, waarvoor wederom hulde.

Enkele memorabele details bij de quiz:

– Arjan redt in zijn eentje ronde 4 van de totale ondergang door individueel 5 vragen goed te beantwoorden
– De Sake van het kerstdiner 2014 lag gelukkig nog vers in het geheugen, waardoor wij deze meteen herkenden in de proefronde
– Het team heeft in deze zelfde ronde weinig kaas gegeten van harde worst

Na de quiz:

– Erik zet na afloop 20 eu in op rood, zoals het hoort. Het mocht echter niet baten. Waarvoor geen hulde.
– Erik krijgt het voor mekaar om het eerste rode kannetje voor de JH over de 1e prijs van Trung te werpen. waarvoor geen hulde.
– Rick (verrader!) doet niet mee bij de Heeren van bURB, maar verkiest Concept boven zijn eigen dispuut. Waarvoor geen hulde.- Rick heeft geen rood-witte trui aan in bijzijn van de Heeren in de San Remo. Gelukkig was Willem zijn reddende Engel. Uit de oude kast vond Willem zijn oude trui van de San Remo, welke eveneens rood-wit is! Wat een geluk! Hij past ook nog eens perfect! Waarvoor hulde.
IMG_2886IMG_2890

© Arjan Koster & Trung Nguyen, 2015

VerHeerlijking Trung

December 17th, 2014

De VerHeerlijking van Trung is een feit! Een edoch ruime tijd is verstreken, maar daarin heeft hij ons weliswaar laten zien dat er een Waardig Heer in onze nieuwe aanwinst schuilt. Door een nieuwe boomstam en hamer te ontwerpen en maken heeft hij zijn creatieve aanleg weten te ontpoppen. Ook hebben we met een groot deel van de huidige Heeren ter Plaatse een fantastische tijd in Manchester beleefd. Een trip om nooit meer te vergeten. Met trots kunnen wij zeggen dat 10 december 2014 een dag is die bij ons in het geheugen gegrift staat. Dat het Waardig Heerschappij van bURB mag zegevieren!

Beerpong kampioenen!!!

April 18th, 2014

Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.

Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.

De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn. We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorsprong op ze. Aan het eind hadden we echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden. Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van 3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken. Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het tempo van de wedstrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten, we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.

Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!

bURB-Euphemia

April 18th, 2014

Het is eventjes geleden, maar de Heeren van bURB hebben hun zinnen weer gezet op het borrelen met vrouwendisputen. Een korte geschiedenisles herinnert ons eraan dat deze borrel met de dames van Euphemia tot stand is gekomen door het buitengewoon brutale brassen van het kale Heer van bURB-shirt. Deze werd zó gemist bij de Heeren, dat we snel zijn ingegaan op de brasbrief die ons de volgende avond opwachtte. Om de Oud-Heeren even wat beter te informeren, Euphemia is een nieuw damesdispuut in enschede. Het bestaat vooral uit oud-bestuurders van vooralsnog studieverenigingen. Ons negatieve vooroordeel van dit clubje werd ons al snel afgenomen, want de dames hadden er zin in. Ze stonden al met smacht op ons te wachten in het welbekende hoekje van de San Remo. De avond begon rustig, maar toen kwam er bier. Het werd enorm gezellig en zoals de traditie doet verwachten was het om twaalf uur de beurt aan de Voornaamste om het woord tot ons te richten en zijn vermaeckelijk verhaal over alles en niets voor te dragen aan de aanwezigen. Na Jordi was de voorzitter van Euphemia aan de beurt. Die haalde een plastic zak tevoorschijn en haalde daaruit ons felbegeerde roze shirt. Het kale Heer van bURB shirt, gewassen en al, was bij ons terug! Het daaropvolgende verhaal van de voorzitter van Euphemia was niet veel soeps, maar wat niet is kan natuurlijk nog komen! Daar heeft Rick later die avond nog wel voor gezorgd! De gezelligheid was zeer zeker aanwezig en een borrel met de dames van de rood-harige Euphemia ligt met nieuwe vooroordelen zeer zeker in het verschiet!

Alwin en Martijn, Heeren van bURB!

June 27th, 2013

Het duurt even, maar dan heb je ook wat. Het gebaarde duo, Alwin en Martijn, wat met z’n tweeen de Heeren van bURB door hun ongekende strakheid en slechte onder de gordel grappen, al snel aan het werk hadden gezet om een Proeve op te zetten. Het was een stuntelige lange weg om te beproeven hoe het is om Heer van bURB te worden. De twee hebben meerdere hordes moeten overwinnen, bergen moeten beklimmen, diepe dalen overleven, maar ze hebben het toch maar voor elkaar gekregen! Door hun ongeremde enthousiasme en uiteraard hun baard, is het ons een genoegen de Heeren Martijn Rutgers en Alwin van Olst sinds 26 juni 2013 iedere woensdag als Heer van bURB te mogen verwelkomen in de San Remo!

Proeve Arjan met succes afgerond

December 21st, 2012

VerHeerlijking ArjanSinds gisterennacht heeft Arjan Koster zijn Jonge-Heerenkledij in geruild voor de felbegeerde trui van de Heeren van bURB. Hij is in de afgelopen periode beproefd op verscheidene vlakken en heeft op alle vlakken enthousiasme en inzet getoond. Daarbij zijn grote en kleine succesvolle (persoonlijke) resultaten geboekt. Het succes zal echter kort geleefd zijn. Vandaag is namelijk het einde van de Mayakalender en als we de voorspellingen geloven, zal de wereld na vandaag niet meer bestaan. Vanaf heden is elke seconde geleefd weer een zegen. Ondanks dit voorbarige einde, kan Arjan vanaf nu met trots en recht zeggen dat hij de binnenkant van zijn bURBtrui heeft gezien en verdiend. Mocht de wereld toch niet vergaan, dan wil ik nog even voorspellen: wellicht zit er een verborgen schrijftalent in de creatieve krochten van Arjans brein…

Lustrumreis naar Boedapest

May 17th, 2012

Vandaag gaan de Heeren van bURB met z’n allen (op een enkeling met goede reden na) op Lustrumreis naar Boedapest. Hier gaan wij enkele dagen genieten met elkaar en ons bijna (22 mei) 15 jarige bestaan vieren. Tot volgende week!


Skip to toolbar