Beerpong kampioenen!!!

april 18th, 2014

Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.

Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.

De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn. We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorsprong op ze. Aan het eind hadden we echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden. Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van 3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken. Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het tempo van de wedstrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten, we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.

Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!Toen de uitnodiging van het VKV Beerpong toernooi binnen kwam wisten we het zeker: Hier moeten
we aan meedoen!. Onze opstelling was Jochem, Sander, Leon, Rick( toen nog meeborrelaar) en Jordi.
Van tevoren moesten we is goed onze strategie doorspreken, we kwam er al snel achter dat we een
droomteam hadden!
Jochem: Rustig, beheerst, calculerend, mentaal sterk en een echte leider
Leon: Met zijn honkbal gooi skills kan hij hem vanaf 50m nog ingooien.
Sander: Hij kan al het bier opdrinken zodat de rest nuchter blijft
Rick: Komt niet boven de tafel uit zodat de tegenstander geen gooi verwacht.
Jordi: Gewoon geniaal.
De eerste tegenstander waren de kleine dames van aditi. Vol zelfvertrouwen, vrouwen kunnen toch
niet gooien, begonnen we aan de wedstrijd. Onze zelfvertrouwen bleek niet onterecht, hoewel we
een stroeve start hadden, hebben we toch de wedstrijd ingekopt.
De volgende tegenstander was DisPUIT, zo’n gemengd WB dispuutje zou ook te doen moeten zijn.
We begonnen erg goed en hadden constant één beker voorspong op ze. Aan het eind hadden we
echter veel pech, na 3 of 4 gooien net op de rand van de beker begon het toch spannend te worden.
Net toen ze zoemer ging gooide loste DisPUIT hun laatste salvo. Voor mijn gevoel ging het balletje
tergend langzaam richting onze bekers, alles leek op dat moment in slow motion te gaan. Toen de bal
midden in één van onze bekers terecht kwam dat als een mokerslag aan. Ze hadden in de laatste
seconde de stand gelijk weten te trekken.
Na enkele biertjes te hebben geadt waren we de vorige wedstrijd al snel vergeten. De volgende
opponent was Sine Fortuna. Van tevoren was al bekend dat dit de zwaarste wedstrijd zou worden. Ze
deden verwoede pogingen ons mentaal kapot te maken. We keken al snel tegen een achterstand van
3 bekers aan, of het hun gelukt was ons te ontregelen of dat het bier onze motoriek aantastte is mij
niet geheel duidelijk. We herpakte onszelf maar konden de achterstand niet ombuigen. Alleen een
explosion kon ons nog helpen, dat zou betekenen dat ze alle omringende bekers moesten opdrinken.
Sander en ik zaten hier buitengewoon dichtbij. Uiteindelijk moesten we toch onze nederlaag
toegeven.
We hadden nu nog één kans om de volgende rondes te bereiken, winnen van LINK. We hadden even
daarvoor een wedstrijd van LINK gezien en ze hadden niet één beker weten te raken. Kortom konden
ze er helemaal geen pepernoot van.
LINK mocht het eerste balletje werpen en die zat er meteen in, met stomheid geslagen maar in ons
achterhoofd hebbende dat ook zij een keer geluk kunnen hebben vervolgde we onze wedstrijd. Maar
helaas bleek het geen geluk te zijn, alles lukte bij hun. Wij deden aardig mee maar zij bepaalde het
tempo van de westrijd. Onze vaste kracht Sander zat alleen maar naar de voorgevel van één van onze
tegenstanders te staren. Leon’s slagarm begon toch wat vermoeit te raken. Rick vond het toch wel
lastig dat hij niet eens over onze eigen bekers heen kon kijken. Jochem had ondertussen al het
toernooi verlaten. Ook ikzelf kon de druk niet helemaal meer aan. We waren als team uiteengereten,
we begonnen elkaar de schuld te geven, balletjes op te eisen en onmogelijke ballen proberen te
gooien. De man met de hamer had ons hard op onze gevoelige plek geraakt. We waren verslagen
door LINK, een grotere deceptie had niet kunnen gebeuren.
Uit respect voor onze tegenstanders toch maar de rest van het toernooi gekeken maar het had
allemaal zoveel mooier kunnen zijn. Kortom, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!

bURB-Euphemia

april 18th, 2014

Het is eventjes geleden, maar de Heeren van bURB hebben hun zinnen weer gezet op het borrelen met vrouwendisputen. Een korte geschiedenisles herinnert ons eraan dat deze borrel met de dames van Euphemia tot stand is gekomen door het buitengewoon brutale brassen van het kale Heer van bURB-shirt. Deze werd zó gemist bij de Heeren, dat we snel zijn ingegaan op de brasbrief die ons de volgende avond opwachtte. Om de Oud-Heeren even wat beter te informeren, Euphemia is een nieuw damesdispuut in enschede. Het bestaat vooral uit oud-bestuurders van vooralsnog studieverenigingen. Ons negatieve vooroordeel van dit clubje werd ons al snel afgenomen, want de dames hadden er zin in. Ze stonden al met smacht op ons te wachten in het welbekende hoekje van de San Remo. De avond begon rustig, maar toen kwam er bier. Het werd enorm gezellig en zoals de traditie doet verwachten was het om twaalf uur de beurt aan de Voornaamste om het woord tot ons te richten en zijn vermaeckelijk verhaal over alles en niets voor te dragen aan de aanwezigen. Na Jordi was de voorzitter van Euphemia aan de beurt. Die haalde een plastic zak tevoorschijn en haalde daaruit ons felbegeerde roze shirt. Het kale Heer van bURB shirt, gewassen en al, was bij ons terug! Het daaropvolgende verhaal van de voorzitter van Euphemia was niet veel soeps, maar wat niet is kan natuurlijk nog komen! Daar heeft Rick later die avond nog wel voor gezorgd! De gezelligheid was zeer zeker aanwezig en een borrel met de dames van de rood-harige Euphemia ligt met nieuwe vooroordelen zeer zeker in het verschiet!

Alwin en Martijn, Heeren van bURB!

juni 27th, 2013

Het duurt even, maar dan heb je ook wat. Het gebaarde duo, Alwin en Martijn, wat met z’n tweeen de Heeren van bURB door hun ongekende strakheid en slechte onder de gordel grappen, al snel aan het werk hadden gezet om een Proeve op te zetten. Het was een stuntelige lange weg om te beproeven hoe het is om Heer van bURB te worden. De twee hebben meerdere hordes moeten overwinnen, bergen moeten beklimmen, diepe dalen overleven, maar ze hebben het toch maar voor elkaar gekregen! Door hun ongeremde enthousiasme en uiteraard hun baard, is het ons een genoegen de Heeren Martijn Rutgers en Alwin van Olst sinds 26 juni 2013 iedere woensdag als Heer van bURB te mogen verwelkomen in de San Remo!

Proeve Arjan met succes afgerond

december 21st, 2012

VerHeerlijking ArjanSinds gisterennacht heeft Arjan Koster zijn Jonge-Heerenkledij in geruild voor de felbegeerde trui van de Heeren van bURB. Hij is in de afgelopen periode beproefd op verscheidene vlakken en heeft op alle vlakken enthousiasme en inzet getoond. Daarbij zijn grote en kleine succesvolle (persoonlijke) resultaten geboekt. Het succes zal echter kort geleefd zijn. Vandaag is namelijk het einde van de Mayakalender en als we de voorspellingen geloven, zal de wereld na vandaag niet meer bestaan. Vanaf heden is elke seconde geleefd weer een zegen. Ondanks dit voorbarige einde, kan Arjan vanaf nu met trots en recht zeggen dat hij de binnenkant van zijn bURBtrui heeft gezien en verdiend. Mocht de wereld toch niet vergaan, dan wil ik nog even voorspellen: wellicht zit er een verborgen schrijftalent in de creatieve krochten van Arjans brein…

Lustrumreis naar Boedapest

mei 17th, 2012

Vandaag gaan de Heeren van bURB met z’n allen (op een enkeling met goede reden na) op Lustrumreis naar Boedapest. Hier gaan wij enkele dagen genieten met elkaar en ons bijna (22 mei) 15 jarige bestaan vieren. Tot volgende week!

16 mei: Lustrumfeest “BOYS WILL BE BOYS”

mei 6th, 2012

Boys Will Be Boys Flyer

22 mei 2012 is het zo ver. Het is dan 15 jaar geleden dat De Heeren van bURB zich verenigd hebben. Dit vieren wij natuurlijk graag met iedereen, dus ter ere van ons derde lustrum geven wij het Boys Will Be Boys feest op woensdag 16 mei 2012. Iedereen is welkom vanaf een uur of 9 ’s avonds in bar San Remo te Enschede. Komt allen, want het wordt mannelijk, gaaf en natuurlijk een mooi feest. Check ook het Facebook Evenement en meld je aan!

Nieuwe Heer van bURB

april 6th, 2012

VerHeerlijking RickRick Engel heeft er even over mogen doen, maar sinds kort is hij bij de club! Hij heeft met veel inzet en enthousiasme zijn Proeve de Waardigheid afgerond. Net op tijd, want anders kon hij niet mee op Lustrumreis. Tijdens zijn Proeve heeft hij laten zien dat de verscheidene eigenschappen van een Heer van bURB bezit. Zo is er één die enkele Heeren die hem voor gingen ook hebben: Rick is onze schreeuwkabouter. Ondanks zijn lengte heeft hij ons weten te imponeren met o.a. de nieuwe boomstam voor het berucht hamerslaan, een geslaagde avond cabaret in het Wilminktheater en zijn vrij goede kennis van zaken.

Leon de Graaf heeft zijn bul

september 5th, 2011

Leon de Graaf diplomaLeon de Graaf heeft op 26 augustus j.l. zijn afstudeeronderzoek in de civiele techniek met een voldoende afgerond. Zijn onderzoek bij Keypoint naar de rol van de provincie bij stationsontwikkeling heeft hem een baan bij Keypoint, het Oud Heerschap en de felbegeerde pijp opgeleverd. Het burgerleven met minder slaap en kroeg, maar met meer koffie en nos journaal ligt hem nu voor de boeg. Gefeliciteerd Leon!

Leon en Jordi, de nieuwe jongens bij bURB

september 5th, 2011

VerHeerlijking Leon en Jordi De Heeren van bURB zijn sinds 8 juni weer twee Heeren rijker. Ditmaal hebben Jordi en Leon 3.0 de Proeve der Waardigheid met succes afgerond, wat hen nu alle rechten en plichten van een Waardig Heer toekent. Na een slechte start hebben ze zich goed herpakt en een mooie tijd beleefd en verzorgd voor de rest van de Heeren van bURB. Op de foto is een van de producten van hun Proeve te zien: de nieuwe hamerhouder. De hamerhouder beeldt het logo van De Heeren van bURB uit en is een waardige vervanger van de oude.

Sander de Waard, de nieuwste aanwinst van de Heeren van bURB

januari 23rd, 2011

VerHeerlijking SanderNa het succesvol afleggen van een korte, maar niet minder Waardige Proeve, heeft onze Jonge Heer Sander zijn overhemd ingewisseld voor die felbegeerde Rood-Witte trui. Hij heeft ons in zijn Proeve veel enthousiasme voor bURB getoond en hij zal dan ook goed zijn mannetje staan tussen de andere Heeren. Naast dat hij een mooie nieuwe hamer voor ons heeft geproduceerd, gaat hij een Waardige opvolger voor onze huidige tafel maken. De concepten voor deze tafel zien er veelbelovend uit!


Spring naar toolbar